Ποια είναι η χειρουργική θεραπεία του γλαυκώματος;

Πότε γίνεται η χειρουργική θεραπεία του γλαυκώματος;

Η χειρουργική θεραπεία του γλαυκώματος γίνεται όταν η ενδοφθάλμια πίεση δεν μπορεί να ρυθμιστεί επαρκώς με κολλύρια.Όταν δηλαδή με τη μέγιστη φαρμακευτική αγωγή δεν μπορούμε να μειώσουμε την πίεση στο εσωτερικό του ματιού.

Πως μειώνεται η ενδοφθάλμια πίεση με το χειρουργείο;

Η ενδοφθάλμια πίεση μειώνεται δημιουργώντας μια νεα δίοδο αποχέτευσης του υδατοειδούς υγρού έξω απο το μάτι. Διάφορες τεχνικές έχουν αναπτυχθεί και αποσκοπούν ακριβώς σε αυτὀ:  τη δημιουργία μιας νέας διόδου (shunt) για την αποχέτευση του υδατοειδούς υγρού από τον πρόσθιο θάλαμο σε ένα ρεζερβουάρ κάτω από τον επιπεφυκότα και την τενόνιο μεμβράνη στο εξωτερικό τμήμα του ματιού.Το υδατοειδές υγρό στη συνέχεια έξω από τον πρόσθιο θάλαμο απορροφάται από τα αγγεία στην επιφάνεια του ματιού, διηθείται και αναμιγνύεται με τα δάκρυα.

Τι τεχνικές υπάρχουν;

Η επικοινωνία μεταξύ προσθίου θαλάμου και υποτενόνιου χώρου γίνεται είτε με τη κλασική εγχείρηση που ονομάζεται τραμπεκουλεκτομή είτε με τη χρήση βαλβίδων όπως βαλβίδα Ahmed, Baerveldt ή η πιο νέα Εxpress.

Οι βαλβίδες αυτές είναι ειδικά σωληνάκια που μεταφέρουν το υδατοειδές υγρό από μέσα (πρόσθιος θάλαμος) προς τα έξω (υπο τον επιπεφύκοτα και υποτενόνιο χώρο). Αυτές οι συσκευές αποχέτευσης χρησιμοποιούνται συνήθως σε γλαυκώματα στα οποία η τραμπεκουλεκτομή έχει αποτύχει ή σε γλαυκώματα με υψηλή πιθανότητα αποτυχίας όπως το νεοαγγειακό γλαύκωμα.

Τι γίνεται μετά το χειρουργείο;

Μετά το χειρουργείο χρησιμοποιούμε αντιβιοτικές σταγόνες και κορτικοστεροειδή για να ελέγξουμε τη φλεγμονή. Τα κορτικοστεροειδή βοηθάνε στην αποφυγή μετεγχειρητικής ίνωσης και ακόλουθη αποτυχία του χειρουργείου.

Αυξημένο κίνδυνο αποτυχίας έχουμε σε μάτια με ενεργό νεοαγγείωση, σε μάτια με ιριδοκυκλίτιδα, σε μάτια με εκτεταμένη ίνωση του επιπεφυκότα (όπως μετά από χειρουργείο αποκόλλησης ή χημικό τραύμα), σε μάτια με λεπτό σκληρό χιτώνα, με νεκρωτική σκληρίτιδα ή μάτια που έχουν ήδη χειρουργηθεί για γλαύκωμα.

Στο μεγαλύτερο μέρος των ασθενών χρησιμοποιούμε ένα ειδικό αντιμεταβολίτη κατά τη διάρκεια του χειρουργείου ή μετά με τη μορφή ενέσεων υπό τον επιπεφυκότα. Οι πιο συχνοί αντιμεταβολίτες είναι η 5-Φλουορακίλη και η Μιτομυκίνη-C.

Posted in Άρθρα and tagged .