Οδηγός όρασης παιδιών

Τα μάτια των παιδιών

0-2 μηνών:

Ο κόσμος ανατέλλει.Η κόρη του νεογνού αντιδρά στα φωτεινά ερεθίσματα.Το βλέμμα του κινείται προς τυχαίες κατευθύνσεις και η εστίαση όταν συμβαίνει, είναι μονόφθαλμη.Το νεογγένητο δεν έχει μάθει ακόμη να χρησιμοποιεί και τα δύο του μάτια ταυτόχρονα.

2 μηνών:
Αρχίζει να εστιάζει και να προσηλώνει σε αντικείμενα που του προκαλούν το ενδιαφέρον.Αρχίζει να αναπτύσει τον έλεγχο των ματιών του και μπορεί να κάνει τα μάτια του να συγκλίνουν.Δεν μπορεί να εστιάσει στη μέση γραμμή του σώματος του.

4-5 μηνών:
Δείχνει μια γενική οπτική αντίληψη του περιβάλλοντος του. Η εστίαση στη μέση γραμμή καθυστερεί, η οπτοκινητική όμως συνεργασία βελτιώνεται.Προσηλώνει δυναμικά σε κοντινά αντικείμενα και παρακολουθεί πράγματα που κινούνται στο περιφερικό του οπτικό πεδίο και που του προξενούν το ενδιαφέρον.

6 μηνών:
Παρατηρεί διάφορα αντικείμενα, τα πιάνει και θέλει να τα βάλει στο στόμα.

7-8 μηνών:
Αφήνει τα αντικείμενα αμέσως μόλις τα ακουμπήσει στα χείλη.Όταν ακούσει ένα θόρυβο εστιάζει το βλέμμα του στη μεριά την οποία τον άκουσε.Η εστίαση του απλώνεται όλο και σε πιο μακρινές αποστάσεις, δεν μπορεί όμως να αντιληφθεί την τρίτη διάσταση.Στην ηλικία των 8 μηνών σηκώνεται στα χέρια και τα γόνατα και προχωράει.

12 μηνών:
Σηκώνεται στα πόδια και αρχίζει να περπατάει. Δυσκολεύεται να συντονίσει το βλέμμα του με το περπάτημα και η προσήλωση που είχε αποκτήσει <> στην προσπάθεια να κινηθεί. Η ισσοροπία θα βελτιωθεί και το παιδί θα αποκτήσει και πάλι ενδιαφέρον για τη λεπτομέρεια.Κοιτά ανάμεσα στα αντικείμενα και το χέρι του όταν θέλει να τα πιάσει.

15-18 μηνών:
Αντιλαμβάνεται καλύτερα τη σχέση όρασης και ακοής.Εστιάζει στα αντικείμενα που θέλει να πιάσει. Οδηγείται απο την κίνηση. Η περιφερική λειτουργία της όρασης βελτιώνεται. Μπορεί να χτίσει τουβλάκια κάθετα και να προσηλώσει με προσοχή για λίγο.

 21 μηνών: Η προσήλωση γίνεται πιο έντονη και η κεντρική λειτουργία της όρασης βελτιώνεται.Δίνει έμφαση σε καταστάσεις και γεγονότα που συμβαίνουν γύρω του και τα μελετά πριν συμμετάσχει.Η ισσοροπία του δεν είναι τόσο καλή.

2 χρονών:
Η κεντρική λειτουργία της όρασης συνεχίζεται.Προτιμά τα μικρά αντικείμενα και παρουσιάζει βελτιωμένη οπτοκινητική συνεργασία.

3-5 ετών:
Η όραση του αναπτύσεται γρήγορα και συμμετρικά και η οπτική του οξύτητα φτάνει τα 5/10 υπό φυσιολογικές συνθήκες.

Μετά τα 5 έτη:
Η οπτική οξύτητα βελτιώνεται ακόμα περισσότερο.

Υπάρχουν σπάνιες οφθαλμολογικές παθήσεις όπως ο συγγενής καταρράκτης (συχνότητα 1/400 γεννήσεις), το συγγενές γλαύκωμα (1/10.000 γεννήσεις) και η αμφιβληστροειδοπάθεια της προωρότητας (υπεύθυνη για το 25% των τυφλών παιδιών), οι οποίες αν δεν διαγνωστούν νωρίς  θα καταδικάσουν το παιδί για όλη του τη ζωή.

Υπάρχουν όμως και κοινές παθήσεις όπως ο στραβισμός (4% του γενικού πληθυσμού) και τα διαθλαστικά σφάλματα (μυωπία-υπερμετρωπία-αστιγματισμός), τα οποία είναι συνήθη στα παιδιά.

Ένα στα πέντε παιδιά παρουσιάζει μη διαγνωσμένες διαταραχές στην όραση στην ηλικία των 4 ετών!

Είτε είναι σπάνιο και σοβαρό είτε είναι κοινό και συνηθισμένο ,το αποτέλεσμα είναι το ίδιο: Το παιδί δεν βλέπει καλά και αν δεν δει καλά τα πρώτα χρόνια της ζωής του δεν θα δει καλά ποτέ και αυτό ονομάζεται αμβλυωπία ή τεμπέλικο μάτι.
Η αμβλυωπία δεν είναι σπάνια, αφορά το 5% του πληθυσμού και αν διαγνωστεί εγκαίρως μπορεί να αναταχθεί. Αν δεν διαγνωστεί και το παιδί μεγαλώσει, θα έχει ένα ή και δύο μάτια με χαμηλή όραση και η όραση αυτή δεν θα βελτιώνει ούτε με γυαλιά ή φακούς επαφής, ούτε με Laser ή χειρουργείο. Ένας οφθαλμός που είναι αμβλυωπικός τα πρώτα χρόνια της ζωής του θα είναι για πάντα αμβλυωπικός και το γεγονός αυτό δεν αντιστρέφεται.

 

Posted in Άρθρα and tagged , , .