Χρόνιο γλαύκωμα ανοιχτής γωνίας

Το μεγαλύτερο ποσοστό ανθρώπων με γλαύκωμα πάσχουν από χρόνιο γλαύκωμα ανοιχτής γωνίας. Αυτή είναι μια χρόνια ιδιοπαθής πάθηση που χαρακτηρίζεται από προοδευτική οπτική νευροπάθεια.

Παρότι η αυξημένη ενδοφθάλμια πίεση είναι ένας σημαντικός παράγοντας κινδύνου, μόνο οι μισοί ασθενείς με γλαύκωμα ανοιχτής γωνίας έχουν υψηλή ενδοφθάλμια πίεση όταν μετρηθούν μια και μόνο φορά.

Για αυτό, η μέτρηση και μόνο της πιέσεως δεν μπορεί να εξασφαλίσει ότι κάποιος δεν πάσχει από γλαύκωμα.

Όπως όλοι οι βιολογικοί παράγοντες, έτσι και η ενδοφθάλμιος πίεση παρουσιάζει διακυμάνσεις κατά τη διάρκεια της μέρας και επηρεάζεται από την ενυδάτωση, τον ύπνο, την αρτηριακή πίεση και τη στάση του σώματος.

Μόνο με πολλαπλές μετρήσεις σε διαφορετικές ώρες της ημέρας οι περισσότεροι αλλά όχι όλοι οι ασθενείς με γλαύκωμα θα παρουσιάσουν κάποια στιγμή υψηλή πίεση σε μια μέτρηση. Είναι λοιπόν σημαντικό πριν ξεκινήσετε μια αντιγλαυκωματική αγωγή να έχετε μετρήσει πολλές πιέσεις και σε διαφορετικές ώρες κατά τη διάρκεια της ημέρας να έχετε κάνει δηλαδή μια καμπύλη πιέσεως.

Η αύξηση της ενδοφθάλμιου πιέσης στους ασθενείς με χρόνιο γλαύκωμα ανοιχτής γωνίας, δεν προέρχεται από μια εμφανή απόφραξη του διηθητικού ηθμού (trabecular meshwork) αλλά από δυσλειτουργία των κυττάρων του ιδίου του ηθμού που οδηγεί σε μείωση της αποχέτευσης του υδατοειδούς υγρού.

Παράγοντες κινδύνου για το χρόνιο απλό γλαύκωμα ανοιχτής γωνίας είναι:

  • το οικογενειακό ιστορικό γλαυκώματος
  •  η ευαισθησία στα κορτικοστεροειδή
  •  η μυωπία
  •  η  άφρο-αμερικανική φυλή
  •  η υψηλή ενδοφθάλμια πίεση 
  • ο σακχαρώδης διαβήτης 
  • η προχωρημένη ηλικία. 

Κάποιοι από αυτούς τους παράγοντες κινδύνου είναι δεδομένοι και συνδέονται με κακή πρόγνωση ενώ κάποιοι άλλοι αμφισβητούνται. Κακή πρόγνωση έχουν τα γλαυκώματα με πρόωρη έναρξη και μη καλή συμμόρφωση, είτε με τη φαρμακευτική αγωγή είτε με τις προγραμματισμένες επισκέψεις.

Όπως αναφέρθηκε προηγουμένως, μερικοί ασθενείς με γλαύκωμα ανοιχτής γωνίας και προοδευτική οπτική νευροπάθεια δεν θα εμφανίσουν ποτέ αυξημένη ενδοφθάλμια πίεση. Αυτοί οι ασθενείς ανήκουν στη κατηγορία των γλαυκωμάτων χαμηλής πιέσεως ή φυσιολογικής πιέσως που υπάρχει ως ξεχωριστή οντότητα και που η ενδοφθάλμιος πίεση δεν παίζει πρωταρχικό λόγο.

Αν και είναι γνωστό ότι είναι άλλοι οι παράγοντες που έχουν να κάνουν με την επιδείνωση των οπτικών πεδίων όπως η αγγείωση ή οξυγόνωση του οπτικού νεύρου, τα γλαυκώματα αυτά αντιμετωπίζονται όπως και τα τυπικά γλαυκώματα ανοιχτής γωνίας αφού ο μοναδικός τροποποιήσιμος παράγοντας κινδύνου μέχρι σήμερα είναι η ενδοφθάλμιος πίεση.

Posted in Άρθρα and tagged , .